صبح چهارم سپتامبر ۲۰۲۵، در لسآنجلس پروندهای ثبت شد که خیلی زود به محوریت تمام گفتمانهای بیزینس و فناوری بینالملل تبدیل شد. کسانی که دارن به این خبر توجه نشون میدن خوب میدونن که شکایت برادران وارنر از میدجرنی آیندهی رابطهی صنعت خلاق با الگوریتمهایی رو تعیین میکنه که حالا میتونن روایتها و قهرمانان فرهنگی رو بازآفرینی کنن. نسبتی که در جنبههای مختلف جوامعون با فناوریهایی از جنس هوش مصنوعی برقرار میکنیم، ماهیتی از جنس انکار داره. حقیقتی که همگی بهش واقفیم اما تا الان برای تصمیمگیری در موردش دستدست کردیم اینه که، اگر هوش مصنوعی بتونه بخش زیادی از کارهای ما رو انجام بده چه اتفاقی برای ما میفته؟ اصلا چه سیستم تعادل و ساختارمندی میشه برای این همزیستی تعریف کرد؟ معیار حقانیت در چنین سیستمی چی میتونه باشه؟ چی به سر مالکیت، خلاقیت و عقلانیت میاد؟
